آیا تقلید از ائمه چهارگانه اهل سنت واجب هست؟


برخی می پندارند که وقتی حول و حوش اجتهاد و تقلید و جایز بودن تقلید از مجتهدانی بجز ائمه ی چهارگانه چیزی نوشته می شود، این کار نوعی طعنه و بدگویی از آنان و کم ارزش جلوه دادن ایشان است. باید گفت این پندار از اساس نادرست می باشد، برای آنکه امامان چهاگانه مورد اجماع و اتفاق نظر امت اسلامی بوده و همگی آنان را دوست داشته و به آنان محبت خاصی داریم و هرگز طعن و بدگویی از آنان را برنمی تابیم و هر کدام از انها راه و روش خاصى در منهجشان داشته اند و خداوند میداند که کذمیک به حق نزدیکر هست، ولى هر کاه حق براى ما در مورد مسئله اى ثابت شود باید از ان بیروى کنیم هر جند مخالف مذهبمان باشد.

در اینجا به چند نکته مهم در مورد ائمه مذاهب و پیروى از آنها بیان میکنیم:
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

سبب انتشار تشیع در ایران و کینه ی آنان از صحابه رضوان الله علیهم


زمانیکه کشور ایران به دست حضرت فاروق اعظم رضی الله عنه فتح گردید، دسته هایش پراکنده گشته و شکوه و بزرگی اش درهم شکست و پادشاهی آن نابود گشت. در میان ایرانیان حس کینه و دشمنی با حضرت عمررضی الله عنه و یاران و سربازانش پدید آمد. آنان به پادشاهی خوگرفته و آن را دوست می داشتند. در این گیرودار قوم یهود سرزمین فارس را مزرعه ای حاصلخیز برای کشت بذر دشمنی و شرارت و فتنه انگیزی یافتند.

از اتفاقاتی که در ان روزگار رخ داد، آن بود که "شهربانو" دختر یزدگرد، پادشاه ایران، که در میان اسرای ایرانی بود، به ازدواج حضرت حسین بن علی رضی الله عنهما درآمد. یهودیان بر حضرت عثمان بن عفان رضی الله عنه شوریده و بدون اذن و اطلاع حضرت علی رضی الله عنه خود را در پناه وی قرار داده و دعوی ولایت و خلافت حضرت علی و اولادش را نمودند و کسانی از ایران نیز که از حضرت عمر و یاران وی و اصحاب پیامیر صلی الله علیه و سلم که ایران را فتح نموده بودند و حضرت عثمان نیز که دامنه ی فتوحات اسلامی را گسترش داده بود و کجی هایشان را راست گردانیده و سرکشی هایشان را فرونشانیده بود، کینه به دل داشتند به یاری آنان پرداختند. کسانی از ایران آمادگی خود را برای همکاری با آن عده یهودیان و گروه طغیانگر اعلام کردند. بویژه پس از آنکه دیدند خونی که در رگ های علی بن حسین ملقب به زین العابدین و اولادش جاری است خون ایرانی و از فرزندان "شهربانو" دختر یزدگرد است که پاشاه ایران و از سلاله ی ساسانیان، که نزد آنان مقدس بودند، بوده است.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

چرا مذهب تشیع ادعا میکنند که حضرت فاطمه رضی الله عنها شهید شد؟

در حدود سال 1371 شمسى بود که عده ای از کارشناسان و محققان حکومت ایران مستقر در مجلس شورای اسلامی که جزو نمایندگان هم بودند پس از 1400 سال تحقیق و بررسی ناگهان به راز مهمی پی بردند و آن اینکه حضرت فاطمه دختر رسول خدا فوت ننموده بلکه شهید شده است اینجا بود که آن نمایندگان مجلس اعلام کردند از این پس در تقویمها بجای وفات بنویسند شهادت، و این روز را تعطیل اعلام نمودند و بدین صورت بزرگترین ضربت را بر وحدت اسلامی وارد نموده و شکافی عمیق ایجاد نمودند، و اگر تقویمهاى قبل از سالهاى 1371 شمسى را بررسى کنید خواهید یافت که در آنها بجاى شهادت فاطمه، وفات فاطمه نوشته شده است.

بنابراین مسئله شهادت فاطمه رضی الله عنها بزرگترین افترا و دروغ تاریخ است و هرگز چنین چیزی صحت ندارد.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

حکم گفتن (اللهم عجل لولیک الفرج) نزد شیعیان
 

پرسش:

می خواستم در مورد جمله که شیعیان آن را ذکر می کنند یعنى (اللهم عجل لولیک الفرج) توضیحاتی بفرمایید که آیا این دعا از لحاظ توحیدی مشکلی ندارد یا نه؟

 
پاسخ:

 الحمدلله،

 این دعاء مفهومى ندارد و در حقیقت کسى که این دعاء را میکند گناهکار میشود زیرا اعتداء و زیاده روى در دعاء بشمار میآید و خداوند در قرآن میفرماید:

"ادعوا ربکم تضرعا و خُفیة، انه لا یحب المعتدین" (سورة اعراف : ایه 55)

یعنى: "پروردگارتان را با فروتنى و پنهانى دعاء و راز و نیاز کنید، بدرستیکه او تجاوز کنندگان را دوست نمیدارد"

و طلب کردن چیزى که محال هست از جمله تعدى و زیاده روى در دعاء بشمار میآید، زیرا مقصود از این عبارت ظهور مهدى اهل تشیع (امام دوازدهم) آنها میباشد، و با بررسى و تحقیق در تاریخ، معلوم شده است که چنین شخصیتى وجود نداشته است زیرا امام یازدهم (امام هادى عسکرى) هر چند 4 زن داشته ولى فرزندانى نداشته زیرا عقیم بوده، و مسئله عدم وجود شخصیتى بنام مهدى عسکرى در تاریخ، این مسئله را آقاى احمد کاتب ثابت کرده است، و آقاى احمد کاتب یکى از بزرگان شیعه بوده که خداوند او را به اهل سنت هدایت داده است و با رجوع به مراجع شیعه اثبات کرده است که مهدى عسکرى در تاریخ وجود نداشته است، بنابراین طلب ظهور او تعدى در دعاء بحساب میآید و جائز نیست.

برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

امام ابو حنیفه چه کسى بود؟  

بشارت پیامبر صلى الله علیه و سلم درباره ی ایشان:
پیامبر صلى الله علیه و سلم اینگونه درباره ی ایشان بشارت داده است: " لو کان الإیمان عند الثریا لذهب به رجل من فارس ." یعنی: « اگر ایمان در ثریا باشد، مردی از سرزمین فارس به سوی آن خواهد رفت.» و عبارتی که در صحیح مسلم آمده چنین است: " لو کان الإیمان عند الثریا لذهب به رجل من أبناء فارس حتى یتناوله ." یعنی: «اگر ایمان در ثریا باشد، مردی از اهالی سرزمین فارس به سویش می رود تا بدان دست یابد.»

ثابت، پدر امام ابوحنیفه، که از بزرگان سرزمین فارس بود در کوفه اقامت گزید و به کار تجارت پرداخت که در این کار مهارت زیادی داشت و توانست موقعیت اجتماعی خانوادگی پیش تر خود و توانگری و آسایش آن را بازیابد. ثابت کسی بود که با امام علی کرم الله وجهه ملاقات نموده و حضرت علی رضی الله عنه برای او و فرزندانش دعای برکت و فزونی نموده بود.

نام ایشان، نعمان بن ثابت بن زوطی می باشد. در سال هشتاد هجری در شهر کوفه چشم به جهان گشود. امام ابوحنیفه از دوران کودکی به همراه پدرش به حجره ی وی رفته و نزد او می ماند و اصول و پایه های تعامل و رفتار با فروشندگان و خریداران و مشتریان را می آموخت. تا آنکه خود نیز پیشه ی پدر را ادامه داده و زندگی مرفه و آسوده ای اختیار نمود. شغل وی بزازی یا همان تجارت پارچه و لباس بود و در حجره شریکی داشت که در کار تجارت به وی کمک می کرد.

پایبندی امام به کسب حلال:
امام ابوحنیفه همواره می گفت: " بهترین درآمد کسب حلال است و نیکوترین رزقی که انسان می خورد دست رنج اوست." 

زنی نزد ایشان رفت تا جامه حریری را بفروشد. امام از وی پرسید قیمت آن چند است؟ پاسخ داد: یکصد. گفت: بیش تر از آن می ارزد. گفت: دویست. باز به او گفت: بیش از این می ارزد. تا آنکه به چهارصد رسید و باز امام به او گفت که جامه اش بیش تر از آن مقدار می ارزد. زن گفت: آیا مرا دست انداخته ای؟ مردی را آورد و آن را به قیمت پانصد دینار خرید. 
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

زندگینامه ى امام شافعی رحمه الله


محمد فرزند ادریس فرزند عباس شافعی.
در سال (150) هـ در شهر غزه دیده به جهان گشود و وقتی دو سال از عمر ایشان می گذشت خانواده اش به شهر مکه ی مکرمه نقل مکان نمودند.
• پدرش را در کودکی از دست داد، و مادرش عهده دار سرپرستی او شد.
• مادرش وقتی او را به دنیا آورد خوابی دید: در خواب دید که گویا سیاره ی مشتری از بطن او خارج گشت و در مصر فرودآمد و پاره هایی از آن در هر شهری پراکنده گشت. خوابگزاران این خواب را چنین تعبیر نمودند که از شکم این زن دانشمندی به دنیا می آید که علم و دانش وی ابتدا در مصر محدود شده و سپس در دیگر شهرها گسترش می یابد.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

امام دار الهجرة – مالک ابن انس (رحمه الله)

همان امام دیار هجرت و نصرت و برادری و مصاحبت یعنی امام مالک بن انس بن مالک بن ابوعامر اصبحی رحمه الله می باشد.

تولد و رشد و بالندگی ایشان:

در شهر مدینه ی منوره، محل نزول وحی و مهد علم و سرچشمه ی معرفت، در سال هفتاد و سه ی هجری به دنیا آمد. در همان جا برآمده و بزرگ شد و آرام گرفت. دوران جوانی امام مالک رحمه الله در سرای علم، خصوصاً علوم حدیث و روایات، و آگاهی از آثار و اخبار صحابه و فتاوی آنان، طی شد. خانواده ای که ایشان در آن می زیست از خانه های معروف علم و دانش بود. کسی که در میان آداب و روشی از کودکی رشد می کند داشته ها و نداشته های او برگرفته از خانه اش و آنچه خانواده اش برای وی دوست می دارند خواهد بود. ایشان نیز در پرتو همین مواهب و نعمت ها بزرگ شد و بلکه زندگی وی در شهر رسول الله صلى الله علیه و سلم بود و همان آسمان بر وی سایه می افکند و همان زمین او را دربرگرفت، موطن شرع، مبعث هدایت، محل استقرار نخستین حکومت اسلامی و پایتخت حکومت اسلام در دوران خلافت خلفای راشد بود و جایگاه جمع آمدن نخستین صحابه و سپس شاگردان آنان بود تا آنکه نوبت به امام مالک رحمه الله رسید و تمام این میراث غنی علم و حدیث و فتوى را دریافت و استعدادهایش در پناه آن بالنده گشت و از میوه هایش بهره ها برد و از مردان آن بسیار آموخت.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

زندگینامه ی امام علی ابن حزم

امامی که مستقل بود، اقیانوسی بی کران و صاحب مهارت ها و آگاهی های بسیار ابومحمد علی بن احمد بن سعید بن حزم بن غالب بن صالح بن خلف بن معدان بن سفیان بن یزید فارسی الاصل, سپس اندلسی، قرطبی و یزیدی غلام امیر یزید بن ابوسفیان بن حرب اموی -رضی الله عنه- معروف به یزید الخیر. نائب امیرالمؤمنین ابوحفص در دمشق، فقیهی حافظ، متکلم و ادیب و وزیری ظاهری. نخستین کسی از صحابه که وارد اندلس شد حاکم اندلس، عبدالرحمن بن معاویه بن هشام؛ معروف به داخل بود . 

ابومحمد در سال سیصد و هشتاد و چهار هجری قمری در شهر قرطبه متولد شد. 
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

زندگینامه شیخ محمد بن عبدالوهاب

طبیعى است که دشمنان اسلام براى ضربه زدن به اسلام از طرق مختلف استفاده میکنند، من جمله طعن و ضربه زدن به شخصیتهاى اسلامى، که در حقیقت این سیاست همان سیاست کفار قریش است، که پیامبر صلى الله علیه و سلم را قبل از بعثت امین میدانستند، ولى بعد از بعثت او را ساحر و کذاب و شاعر و دروغگو و غیره نامیدند تا به شخصیتش ضربه بزنند و مردم از وى روى بگردانند.

مثال دیگر، ضربه زدن به شخصیت عایشه صدیقه و ابوهریره رضی الله عنهما است که مدعیان تشیع شخصیتش آنها را زیر سؤا ل میبرند، زیرا آنها بیشترین روایات پیامبر صلى الله علیه و سلم را نقل کرده اند، و طبیعتا اگر شخصیتشان منکر شوند، تمام روایات آنها نیز خودبخود باطل خواهد شد.

ولى خوشبختانه همیشه خداوند متعال اشخاصى را براى دفاع از بزرگان اسلام قرار میدهد و با دلایل قاطع و براهین روشن از آنها دفاع میکنند.

و شیخ محمد بن عبدالوهاب که مجدد عقیده و توحید و مجدد قرن دوازدهم هجرى بود، او نیز از جمله کسانى است که به شخصیتش ضربه وارد شده و میشود تا مردم را از او دور کنند، و در واقع هدف این دشمنان راندن مردم از عقیده صحیح توحید و یکتاپرستى است، زیرا شیخ محمد بن عبدالوهاب عقیده توحید را در جزیرة العرب و سایر بلدان که مملوء از شرک و قبرپرستى بود، تجدید کرد.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

زندگینامه شیخ الاسلام ابن تیمیه (رحمه الله)

هرازگاهی خداوند متعال برای این امت رحمتی را مبعوث می دارد تا امر دینش را تجدید نماید و مجد و عظمت را به آن بازگرداند و همچنین آنچه از آموخته های دینی را که کهنه و فراموش گشته را دوباره زنده گرداند.

از جمله ی این مجددین: شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله تعالى است که دانشمندی جامع العلوم، دعوتگر به سوی خداوند باری تعالى، برپاکننده ی حق بود. از بارزترین صفات ایشان: عمل به دانسته هایش، آشکار کردن حق و حقیقت و زندگانی سرشار از اشتغال به تدریس می باشد؛ بنابراین در آن به کنکاش پرداخته و در آن درنگ می نماییم که فواید و بهره های بسیاری در آن نهفته است.

گفته های دانشمندان درباره ی ابن تیمیه:

سپاس خدای پدیدآورنده ی زمین و آسمان ها را که هر شیء را از نیستی به هستی آورده است و آن ها را دلایل و نشانه هایی روشن بر ربوبیت خویش قرارداد. دریاها و رودها را جاری ساخت و کوه های بلند را برافراشت، آسمان را با ستارگان آراست و آن را از دست دزدیده گوش دهندگان محافظت نمود و به سویشان شهاب هایی سوزناک را روانه کرد، خورشید و ماه را نشانه هایی آشکار و کسوف و خسوف آن دو را آزمون هایی برای بندگانش قرارداد. خداوندی که کتاب قرآن را فروفرستاد که در آن آیاتی روشن و آشکار هست. برترین خلایق را با بشارت ها وهشدارهایی بر ای بشر فرستاد، علیه افضل الصلاة و ازکى التسلیمات، و بهترین مصاحبان را برای وی برگزید که به سنت وی چنگ زدند و بر راه وی گام برداشتند که دارای والاترین صفات و خصوصیات و اخلاق بودند و پایبندترین کسان به کلمه ی تقوا و شایسته ترین آنان بودند و خداوند آنها را پیروزی و فتوحات بسیار را نصیب گردانید.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

ماجرای حکمیت در جنگ صفین


زمان: 3 رمضان سال 37 ه- 14 فوریه 658م.

جنگ صفین در صفر سال37ه مصیبتی هولناک برای اسلام و مسلمین بود. در آن جنگ متأسفانه خون حدود پنجاه هزار نفر از سربازان دو لشکر عراق و شام به زمین ریخته شد و با این وجود هیچ کدام بر دیگری پیروز نشد زیرا آن هنگام که چیزی نمانده بود لشکر عراق (سپاه حضرت علی رضی الله عنه) بر لشکر شام (سپاه حضرت معاویه رضی الله عنه) پیروز شود، دو سپاه دست از جنگ کشیدند و هر دو طرف با یکدیگر توافق کردند که هر کدام یک نفر به عنوان حکم – داور- انتخاب کنند تا درباره چگونگی پایان دادن به این فتنه کور و جنگ بی نتیجه بعد از 6 ماه دیگر با یکدیگر گفتگو کنند.

دو حکم در 3 رمضان سال 37 با یکدیگر جلسه تشکیل دادند. داور حضرت علی، ابوموسی اشعری رضی الله عنه بود که حضرت علی چهارصد نفر همراه وی فرستاد و حکم معاویه، عمروبن عاص رضی الله عنه بود که حضرت معاویه همراهان کمتری با او فرستاد. گفتگوهای طولانی و رایزنی های متعددی بین دو حکم صورت گرفت. ولی به توافق جدیدی دست نیافتند و نتیجه این شور و مشورتها هم همان شد که قبل از شروع جنگ صفین بوده بود یعنی حضرت علی، امیر و خلیفه حجاز و عراق و یمن و مصر باشد و معاویه هم امیر شام و امر انتخاب خلیفه را به بزرگان صحابه و سابقین در اسلام محول کردند که آنها یک نفر را به خلافت انتخاب کنند ولی در این وقت بسیاری از بزرگان صحابه از این فتنه کناره گرفته و بی طرفی اختیار کرده بودند.

برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

وفات امیرالمومنین معاویه بن ابوسفیان


زمان: 1 رجب سال 60 ه. ق 

لازم است یاد آوری کنیم در این سلسله مقالات مختصر قصد نداریم درباره سیرت صحابه گفتگو کنیم که آن خود بسیار گسترده تر و مهم تر از آن است که در این مختصر به آن بپردازیم. همین که علمای بی نظیر و برجسته ای به آن موضوع پرداخته اند و اخبار و روایات زندگی صحابه را به بهترین و کامل ترین شکل ثبت و ضبط کرده اند برای ما کفایت می کند ولی سیره بعضی از صحابه به شدت مشوه شده و بسیار تحریف شده است و در این بین سیره امیر معاویه بن ابوسفیان بیش از سایر صحابه تحریف شده و وارونه جلوه داده شده است. چنانکه ایشان در نظر بسیاری از مسلمین بعنوان یک طاغوت و ستمگری از ستمگران و حیله گران تاریخ شناخته شده است.

در میان مسلمانان درباره معاویه سه دیدگاه وجود دارد:
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

تولد و نام وی:

ــ نام ایشان احمد بن محمد بن حنبل شیبانی است. تبارش به بصره بازمی گردد. در سال ( 164 ) هـ در بغداد به دنیا آمد و پدرش را در کودکی از دست داد. بنابراین تحت سرپرستی مادر و یتیم بزرگ شد.

تأمل: یتیمی که در زندگی به موفقیت دست می یابد:
ــ امام احمد ــ رحمه الله ــ در جستجوی علم و دانش بزرگ می شد. فراگیری حدیث را در سن ده سالگی آغاز نمود. به قصد دانش و علم آموزی بار سفر را در بیست سالگی بربست و عده ای از علما را ملاقات کرد، از جمله: امام شافعی در مکه، یحیى قطَّان و یزید بن هارون در بصره.

به همراه یحیى بن مُعین از عراق بسوی یمن عزیمت نمود، وقتی به مکه رسیدند، عبد الرزاق صنعانی، یکی از علمای یمن دیدار کردند و یحیى بن معین به امام احمد گفت: این هم امام ای احمد، دیگر نیازی نیست که به یمن سفر کنیم. امام احمد پاسخ داد: من نیت کردم که به قصد یمن مسافرت کنم. سپس عبدالرزاق به یمن بازگشت و آن دو نیز به او پیوستند. امام احمد به مدت ده ماه را در یمن ماند و سپس با پای پیاده به سوی عراق بازگشت.
وقتی بازگشت آثار خستگی سفر را در وی دیدند و به او گفتند: چه برسرت آمده است؟ و امام احمد پاسخ داد: این حال و روز در برابر بهره ای که از عبدالرزاق برگرفتیم چیزی به شمار نمی آید.

* از بلندی همت امام احمد همین بس که در مورد وقتی کودکی بیش نبود می گوید: پیش آمده است که برای کسب حدیث صبح خیلی زود و پیش از نماز صبح خواسته ام که به مسجد بروم و مادرم لباسم را گرفته و گفته است: صبر کن تا مؤذن اذان را بگوید.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

 نصیحت مادری به دخترش (هنگام فرستادن او به خانه‌ی بخت)


در تاریخ اسلام ارزش زن همواره درپرتو آیات قرآن و سنت صحیح رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم و راه و روش سلف صالح وگذشتگان مؤمن آشکار بوده است. زنانی که همواره درپی تربیت نسلی مؤمن، متعهد، و مجاهد از هیچ تلاشی دریغ ننموده‌اند.

وظایفی را شریعت پاک محمدی برعهده‌ی زن گذاشته که کمتر از وظایف مردان نیست، اگر چه نحوه و نوع آن‌ها متفاوت است.

اگر مردان وظیفه دارند بوسیله‌ی گرم نگه داشتن سنگرهای دفاعی در میدان جهاد از کیان اسلام دفاع کنند، زنان با تربیت فرزندانی که سنگرداران فردای اسلام باشند، دراین وظیفه و اجر شریک مردانند، و نیز باتربیت دخترانی که فردا و فرداها مادران کسانی خواهند شد که وظیفه‌ی دفاع از دین، عقیده و کیان اسلام را برعهده خویش گرفته از فدا نمودن جان خود در این راستا دریغ نورزند.

همچنان‌ که مردان سلف صالح اسوه‌ی بعدی‌ها بوده و هستند زنان آنها نیز بزرگترین اسوه‌ها برای زنان مسلمان در طول تاریخ بوده‌اند.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

 آداب ورزش

در غزوه ی أُحد (سَمُرَة بن جُنْدُب) و (رافع بن خَدِیج)، که سن شان از پانزده سال تجاوز نمی کرد، نزد پیامبر صلى الله علیه و سلم رفتند تا به آنان اجازه دهد تا در نبرد به صف مسلمانان بپیوندند. رسول خدا صلى الله علیه و سلم تقاضایشان را رد کرد و با مشارکت آن دو در نبرد موافقت ننمود. به پیامبر صلى الله علیه و سلم گفتند: رافع تیرانداز ماهری است.

پیامبر صلى الله علیه و سلم، بعد از آنکه او را آزمود، با شرکت او موافقت کرد. این اتفاق سمرة را به شدت به سر غیرت آورده و اشتیاق جهادش را بیشتر نمود. سمرة نزد پیامبر صلی الله علیه و سلم رفت و از ایشان خواست تا مانند رافع به او نیز اجازه ی پیوستن به صف لشگر مسلمانان داده شود، و گفت: من رافع را در تیراندازی می برم. آن دو مسابقه دادند و سمرة برنده شد. رسول الله صلى الله علیه و سلم نیز موافقت نمود که هر دو در صفوف مسلمانان در نبرد احد شرکت جویند.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید